عهد با امام زمان (عج)

#_شوق پرواز بسم الله الرحمن الرحیمالسلام علیک یا صاحب الزمان ادرکنیسلام و عرض ادب خدمت اولیای عزیز🌷

روز شنبه ، در کلاس شوق پرواز، تجربه‌ای داشتیم که قلب کوچک بچه‌ها را به یاد امام زمان (عج) پیوند زد.در آغاز، با بچه‌ها به حیاط رفتیم تا کمی بازی و نشاط داشته باشند. بازی‌ای ساده ولی با پیامی بزرگ… به آن‌ها گفتم: «تا پایان بازی، هیچ‌کس آب نخورد!»بچه‌ها با لبخند پذیرفتند، اما دقایقی بعد، تشنگی واقعی را حس کردند؛ لب‌های خشک، نگاه‌های مشتاق به قمقمه‌ها و آن حسِ عمیق نیاز…وقتی برگشتیم کلاس، از آن‌ها پرسیدم: «الان چه احساسی دارید؟»همه با صدای بلند گفتند: «تشنه‌ایم!»تصویر پخش شد:امام زمان (عج) فرموده‌اند: اگر شیعیان به اندازه‌ی یک لیوان آب، تشنه‌ی ما بودند، ظهور می‌کردیم…کلاس در سکوت فرو رفت…بچه‌ها با چشمانی درخشان به فکر فرو رفتند. آن لحظه، تشنگی‌شان فقط تشنگی آب نبود، بلکه تبدیل شد به درکی از دلتنگی برای امامی که غایب است، ولی همیشه ناظر و مهربان.بعد از آن، کاربرگی در مورد «نیازهای انسان» کار کردیم و یاد گرفتیم که همان‌طور که جسم ما به آب نیاز دارد، روح ما هم به ارتباط با خدا و امام زمان نیازمند است.در پایان، هر دانش‌آموز جمله‌ای زیبا نوشت درباره‌ی اینکه چگونه می‌تواند نشان دهد واقعاً منتظر ظهور است — یکی گفت: “با دعا کردن”، دیگری نوشت: “با مهربانی به بقیه”، و بعضی‌ها فقط نوشتند: “کاش زودتر بیایید آقا…” 💧

درس ما فقط یک بازی یا یک جمله نبود…تشنگی تبدیل شد به شوق، دلتنگی و امید.شاید همان قطره‌ی آبی که از دل پاک کودکان برخاست، ما را یک قدم به ظهور نزدیک‌تر کند…