بسم الله الرحمن الرحیم
السلام علیک یا صاحب الزمان ادرکنی
تو این بازی که اسمش بود «چی مال کجاست؟» بچهها با کلی ذوق و هیجان، تلاش کردن جای درست وسایل و چیزهای مختلف رو پیدا کنن و با دقت و فکر خودشون جواب بدن.
از همون لحظهی شروع بازی، برقِ شادی توی چشمهاشون معلوم بود
هر کدوم با کنجکاوی به تصویرها و وسایل نگاه میکردن، با هم فکر میکردن، گاهی با خنده جواب میدادن و گاهی هم با ذوق میگفتن: «من بلدم! من بلدم!»
انرژی شیرین و معصومانهی بچهها، فضای کلاس رو پر از نشاط و خنده کرده بود.
این فعالیت فقط یه بازی ساده نبود؛
بلکه فرصتی بود برای تقویت دقت، تمرکز، قدرت تشخیص، یادگیری مفاهیم اولیه و بالا بردن اعتمادبهنفس بچهها
دخترای کوچولوی ما با همین بازیِ ساده، هم یاد گرفتن، هم فکر کردن، هم لذت بردن و هم کلی خوش گذروندن.
دیدن ذوقشون وقتی جواب درست رو پیدا میکردن، واقعاً قشنگترین بخش این برنامه بود
هر بار که یکی از بچهها درست حدس میزد، بقیه هم با تشویق و خنده، اون موفقیت کوچیک ولی شیرین رو باهاش شریک میشدن.
همین لحظههای ساده، خاطرههای موندگار و قشنگی میسازن که توی ذهن بچهها برای همیشه میمونه
در پایان این بازی دوستداشتنی، میشد از چشمهای پر از شادی و لبخندهای معصومانهی دخترای پیشدبستانی فهمید که این تجربه براشون هم آموزنده بوده و هم خیلی لذتبخش
